Stories from the ground

ครูเอิร์ธ โรงเรียนมัธยมป่ากลาง จังหวัดน่าน

June 19, 2020

ช่วยกันนับ 1 ให้ถึง 100

1 คนเห็นปัญหา 40 คนเห็นเหมือนกัน 70 คนได้รับผลกระทบ 90 คนอยากแก้ไข

แต่  0 คนลงมือทำ 0คนให้ความร่วมมือ 0 คนให้ความช่วยเหลือ 0 ปัญหาถูกแก้ไข  

“มันก็เป็นอย่างงี้แหละครูมีมาตั้งนานแล้วตั้งแต่ผมอยู่ม.1 จนตอนนี้ ม.6 แล้วก็มีอย่างงี้มาตลอด”

เวลา 3 ทุ่ม นักเรียนและครูส่วนหนึ่งยังคงพยายามดับไฟจากการเผาขยะหลังหอพักต้นตอควันพิษที่ส่งผลกระทบอยู่เป็นประจำ ครูเอิร์ธ ครูผู้นำการเปลี่ยนแปลงรุ่นที่ 6  กับการเป็นครูในโรงเรียนมัธยมป่ากลางจังหวัดน่าน และครูประจำหอพักนักเรียน เนื่องจากบ้านของเด็ก ๆห่างไกลจากโรงเรียนต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการเดินทาง ทางโรงเรียนจึงมีหอพักให้เพื่อความสะดวกในการเดินทางของนักเรียน

 

บ่อขยะหลังหอพัก เดิมทีมันคือที่ทิ้งขยะจำพวกที่สามารถย่อยสลายได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปขยะทั้งหลายถูกนำมารวมกันโดยไม่มีการคัดแยกขยะเหล่านั้นถูกปล่อยทิ้งไว้จำนวนมากขึ้น ๆ เมื่อไม่มีวิธีการกำจัด จึงมีเหตุการณ์คนภายนอกมาจุดไฟเผาอยู่เรื่อยๆ ซึ่งผลกระทบจากควันของขยะนอกจากเรื่อง กลิ่นเหม็นแล้วการเผาขยะที่ย่อยสลายไม่ได้ เช่น พลาสติก ทำให้เกิดควันพิษส่งผลต่อสุขภาพ โดยเฉพาะนักเรียนและคุณครูในหอพัก

 

ครูเอิร์ธเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ได้รับผลกระทบ และไม่อยากทนกับปัญหานี้ จึงหาวิธีที่จะสามารถช่วยหรือแก้ไขเมื่อ 1 คนเริ่มลงมือทำ ตั้งแต่การหาข้อมูลความเป็นมา สาเหตุ ของปัญหาปัจจัยรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องรวมไปถึงแนวทางความเป็นได้ในการแก้ไขที่เหมาะสมกับปัญหานี้ จึงทำให้ทราบว่าโครงการที่จะแก้ปัญหานี้เคยมีแล้วแต่ด้วยหลาย ๆ เหตุผลทำให้ปัจจุบันโครงการนี้ล้มหายไป จากการเริ่มต้นเพียง 1สู่การได้รับความสนับสนุนและความร่วมมือทั้งจากนักเรียน คุณครู ผู้อำนวยการและบุคลากรภายในโรงเรียน ช่วยกันนับต่อจาก 1 ให้มากขึ้นเป็น 10, 20,…  

 

แต่นั่นยังไม่เพียงพอ แม้ปัญหาควันจากการเผาขยะได้ถูกแก้ไขด้วยการกำหนดขอบเขตไม่ให้คนภายนอกเข้ามาทิ้งหรือเผาขยะและอื่น ๆ แต่ขยะเหล่านั้นก็ยังคงอยู่ที่เดิม และมีจำนวนเพิ่มขึ้นในทุก ๆ วัน  ขั้นตอนการกำจัดขยะปัจจัยเรื่องค่าใช้จ่ายและความคุ้มค่า ทำให้การเลือกวิธีการแก้ปัญหาไม่ง่ายอย่างที่คิดครูเอิร์ธจึงได้ประสานงานกับทาง อบต. ที่ทำหน้าที่ดูแลเรื่องนี้เพื่อช่วยกันหาแนวทางช่วยเหลือร่วมกับโรงเรียนอีกทีทำให้ได้ผลสรุปคือการร่วมกันคัดแยกขยะจากทางโรงเรียน เพื่อง่ายต่อการส่งต่อขั้นตอนการกำจัดขยะของหน่วยงานต่อไปเพราะฉะนั้นการรณรงค์และเตรียมความพร้อมเพื่อให้ทุกคนในโรงเรียน คัดแยกขยะอย่างเป็นระบบจึงเป็นวิธีที่เหมาะสมคุ้มค่า และยั่งยืน  รวมไปถึงการอบรมให้ความรู้จากหน่วยงานเพื่อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการคัดแยกขยะอย่างถูกวิธีกับนักเรียน และคุณครู

เมื่อเป็น 1 คนที่เริ่มต้น ย่อมเต็มไปด้วยสิ่งท้าทายมากมาย ความกดดัน ความเหนื่อยความน้อยใจ บวกกับสถานการณ์ที่หลาย ๆ คนถอดใจไปตั้งนานแล้วกับการพยายามแก้ปัญหานี้แต่สำหรับครูเอิร์ธแม้จะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การลงมือทำอะไรสักอย่าง ย่อมดีกว่าไม่ทำอะไรเลยการให้กำลังใจตัวเอง ไม่กดดันตัวเองเกินไป ค่อยเป็นค่อยไป รับฟังทั้งความคิดเห็นและผลตอบรับ พยายามเข้าใจและหาจุดร่วมเพื่อโน้มน้าวและสร้างความเป็นเจ้าของปัญหานี้ร่วมกันให้ทุกคนได้เห็นคุณค่าและประโยชน์จากการลงมือทำตั้งแต่ นักเรียนทุกคน คุณครูท่านผู้อำนวยการ บุคลากรในโรงเรียน ชุมชนละแวกนั้นรวมไปถึงการหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งเล็กและใหญ่

 

ระหว่างทางใช้ทั้งความเร่งรีบ และความระมัดระวัง

“ความเร่งรีบ ในการไม่ปล่อยปละละเลยพยายามตามเรื่องเพื่อให้มีความต่อเนื่อง มีการเคลื่อนไหว คืบหน้าในทุก ๆ วัน เพื่อจะได้แก้ปัญหานี้ได้แต่ในขณะเดียวกันทุกอย่างก็ต้องเป็นไปด้วยความระมัดระวังไม่ว่าเรื่องการตัดสินใจต่างๆ การรักษาเป้าหมาย รวมไปถึงการสื่อสาร และการระวังทั้งอารมณ์ของตนเอง ไม่ใจร้อนและเรื่องความรู้สึก ความสัมพันธ์ การทำความเข้าใจ ใจเขาใจเรา เพื่อสามารถให้ทุกฝ่ายมาร่วมมือกันได้”

 

แม้ชื่อจะคือ ผู้นำการเปลี่ยนแปลง แต่สิ่งสำคัญนอกเหนือจากทักษะการเป็นผู้นำคือทักษะการอยู่ร่วมกับผู้อื่น และเพื่อให้สามารถทำงานร่วมกันได้ เพราะสุดท้ายแล้วแม้1 คนเริ่มลงมือทำแต่ถ้าเรามีอีก 30 คนร่วมด้วย 50 คนช่วยกัน 80 คนไม่ทิ้งกัน จะให้นับถึง100 หรือ 1,000 ถ้าร่วมมือกันเราก็จะก้าวข้ามผ่านอุปสรรคปัญหาต่าง ๆ ไปได้  

 

ขอบคุณครูเอิร์ธสำหรับการแบ่งปันเรื่องราวนะคะ  

จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ และพบกันเร็วๆ นี้ค่ะ

เขียนโดย

นุ๊ก ปวันรัตน์ สันติยานนท์